LadyMami

Macierzyństwo, czyli brak czasu na wszystko.

Macierzyństwo to CZAS, w którym … brak CZASU J. Tak dokładnie to wygląda. Kobieta, która wkracza w "maminy świat" zaczyna się zastanawiać czemu doba jest tak krótka i co by było gdyby stało się normalnym dokupowanie czasu, przedłużenie go o godzinkę lub dwie.

Czas, w którym małe dziecko pojawia się w domu i pokonuje poszczególne szczeble w swym rozwoju nieodzownie wiąże się dla mamy z wykonywaniem domowych obowiązków. Przecież naturalną sprawą jest, że dom to miejsce, gdzie oprócz miłych, rodzinnych posiadóweczek trzeba gotować, sprzątać, prasować ect. A jak tu to wszystko ogarnąć gdy trzeba codziennie wyjść z maluszkiem na spacer, zrobić zakupy, pracować zawodowo? Zaspakajanie podstawowych, codziennych potrzeb dziecka to element fundamentalny życia mamy, który potrzebuje…. CZASU. Idąc tym tokiem widzimy, że koło się zamyka.

Dziś, gdy Filipek ma 17 miesięcy wiem, że nie da się w ciągu dnia zrobić wszystkiego, co się zaplanuje. Dlatego ja skupiam się najpierw nad rzeczami, które wykonać po prostu muszę dla mojego synka. Są stałe elementy dnia, które muszą być zachowane, a jeśli uda się wykrzesać choć troszkę czasu na inne, dodatkowe sprawy to extra ;).

Do tych stałych elementów dnia, które istnieć muszą gdy jest się mamą małego dziecka są: przewijanie, ubieranie, gotowanie, przygotowywanie posiłków, spacer, zakupy, pranie, zabawa z dzieckiem i co najważniejsze trzeba mieć oczy dookoła głowy J.Pilnowanie by dziecko nie zrobiło sobie krzywdy, a tym bardziej, takie, które już raczkuje lub zaczyna chodzić jest po prostu energetycznie wyczerpujące.

Z moich obserwacji wynika, że zorganizowanie sobie stałych elementów dnia jest niewątpliwie bardzo ułatwiające życie. Taki dzienny plany tak naprawdę "wychodzi w praniu", wszystko zależy od tego jak nam wygodnie z poszczególnymi zajęciami i od tego, jakie sygnały daje nam dziecko odnośnie określenia pór tychże zajęć.

Pokażę teraz, jak wygląda w wielkim skrócie nasz dzień z Filipkiem, wtedy gdy jesteśmy sami, a tatuś w pracy ;)

1. Pobudka ok 9.00- 9.30. Lubimy sobie pospać ;).

Filipek zazwyczaj budzi się radośnie pokazując palcem w stronę kuchni i mówi "mniam, mniam".

2. Ubieramy się, zmiana pieluszki itd.

3. Włączam mu bajeczki na "JIM JAM", siedzi sobie na kocyku w salonie przed TV, bawi się ulubionymi zabaweczkami, a ja w tym czasie szybciutko robię śniadanko.

4. Przynoszę talerzyk z jedzeniem, Filipek ciągnie swoje krzesełko ze stoliczkiem, bo wie, że zaraz będziemy jeść.

5. Zjadamy śniadanko i "rozmawiamy". Opowiadam mu co będziemy dziś robić, zabawiam… J

6. Po śniadanku Filipek bawi się w przeszkadzanie mamie w kuchni, a mama myje naczynia.

7. ok. 11.00- 11.30 Filipek zjada owoc lub danonka itp.

8. Gotuję zupkę i zostawiam do przestygnięcia.

9. ok. 12.30-13.00 idziemy na spacerek i zakupy.

10. Wracamy do domku, Filipek zjada zupkę.

11. ok. 14.00-15.00 Filipek ma drzemkę. (W tym czasie ja robię kilka rzeczy, np. prasuję, ogarniam sprawy zawodowe, przygotowuję drugie danie na obiad, itp).

12. ok. 16.00 Filipek się budzi, zjadamy drugie danie, sprzątamy itp.

13. ok. 17.00 idziemy na spacerek lub na podwórko, czy do ogródka i się bawimy.

14. ok 19.00 Kolacyjka, zabawa w domu, wyciszenie.

15. ok. 21.00 kąpiel itd. i Filipek idzie spać J Ufff… Teraz mam troszkę czasu dla siebie.

Długa wyszła ta lista ale dokładnie tak to wszystko wygląda J. Zajęć jest sporo, bo między poszczególnymi podpunktami istnieją jeszcze zadania dla mnie, o których nie napisałam. Dzień jest tak wypełniony, że nie sposób się nudzić. Natomiast doba dla mnie powinna być wydłużona o połowę ;).

Pozostawiam przemyślenia dla tych, którzy narzekają, że nie mają czasu na to, czy na tamto. Wszystko wymaga ogromu pracy i zaangażowania, ale warto!!! Naprawdę warto dla uśmiechu i radości dziecka, co jest bezcenne J

P.S.

Jak widać na zdjęciach dołączonych do tego posta Filipek bardzo intensywnie mi pomaga przy domowych obowiązkach więc nie ma co tak narzekać ;).

Jeśli chcesz śledzić moje kolejne posty, polub moją stronę na fb, będziesz na bierząco ;). TU jest link :).

Czytaj dalej

Share |

Miłość ojca do dziecka- widziana oczyma mamy.

dziecko i macierzyństwo 16:31:00

Wieloaspektowość tego wątku wskazuje na to by opisywać różnorakie podejście tatusiów do swoich dzieci. Jednak w związku z tym, że nie chcę wypowiadać się na temat przypadków, o których nie mam zielonego pojęcia opowiem o tym, jak ja widzę miłość mojego męża do synka J.

Przede wszystkim jako tata zaangażowany był we wszystko, co związane z dzieckiem od chwili, gdy pojawiło się ono na świecie, a podczas ciąży bardzo się o nas troszczył.

Jednak są sytuacje, które wymagają szczególnej uwagi. Gdy nasz syneczek był chory miałam wrażenie, że swoim poświęceniem i miłością do niego chciałby go uleczyć. Tak, dokładnie tak było. Pamiętam, jak w Drugi Dzień Świąt Bożego Narodzenia Filipek rozchorował się po raz pierwszy. Miał wysoką temperaturę i był bardzo niespokojny. Natomiast jego tata pomimo ogromnego zmęczenia oraz podświadomego myślenia, że musi wyspać się do pracy nie poddawał się J. Wspólnie ze mną czuwał nad dzieckiem, nie z obowiązku, a z potrzeby serca- widać to było. Nie zapomnę łez w jego oczach gdy mały płakał z temperaturą powyżej 40 stopni i nie wiedzieliśmy co robić, bo leki przeciwgorączkowe nic nie dawały. Silniejszy ode mnie fizycznie mężczyzna czuł się "rozwalony" psychicznie gdyż nie był w stanie zapanować nad trudną sytuacją. Jego radość gdy Filip poczuł się lepiej… hmm.. chyba z niczego tak się w życiu nie cieszył.

Tak, tak, związani ci moi chłopcy to są barrrrdzo ze sobą J. Pierwsza kąpiel Filipka w domu po wyjściu ze szpitala także pokazała mi, że na tatusia można liczyć. Bał się tak samo jak ja tą małą Kruszynkę włożyć do wanny. W nocy wstawał gdy Filipek płakał i podawał mi go z łóżeczka na karmienie, bo dla niego było rzeczą jasną, że po cc jestem bardzo obolała i kto, jak nie on ma mi pomagać ;). Wiem, ktoś powie, przecież to wszystko normalne i oczywiste, nad czym ty się dziewczyno rozczulasz? Dla mnie jednak te "małe- wielkie gesty" zostaną zapamiętane na zawsze i stanowią ogromną wartość dla życia naszej trójki J.

Jest full sytuacji, które mogłabym tu opisać by ukazać zapał do pomocy przy dziecku oraz wielką miłość mojego męża do synka ale pozostawiam Wam drogie mamy i tatusiowie tą cząstkę naszego życia do przeanalizowania. Chociaż czasami nie jest między nami rewelacyjnie, jak każda para mamy też trudniejsze dni, to uważam, że partnera trzeba cenić, za to, że po prostu przy nas jest wtedy gdy inni nie do końca czują taką potrzebę.

Czytaj dalej

Share |

Śpij słodko… czyli rytuał zasypiania Maluszka.

dziecko i macierzyństwo 16:41:00

O rytuale zasypiania, który powinien być nieodłącznym elementem każdej doby dziecka wie wiele mam i tatusiów. Jednak osoby, które nigdy nie słyszały tego pojęcia niejednokrotnie same tworzą cykl, powtarzalnych czynności, jakie wykonują z dzieckiem przed jego zaśnięciem i to właśnie jest rytuał zasypiania.

Dzięki wprowadzeniu rytuału zasypiania dziecku zasypia się dużo łatwiej, śpi ono spokojniej, a przede wszystkim pod wieczór samo zaczyna "przypominać" rodzicom, że to już czas spać. Dlaczego tak się dzieje? To proste, dziecko ma swój własny zegar dnia, który uczy go powtarzalności zdarzeń i pomaga odnaleźć się w świecie. Im starsze dziecko, tym więcej pamięta kolejnych czynności, które są przy nim obowiązkowo wieczorem wykonywane.

Każda rodzinka sama sobie układa taki rytuał spontanicznie i wygodnie dla samych siebie.

Nasz rytuał zasypiania jest niemal identyczny od 17 miesięcy J. Czasami zmieniają się jakieś szczegóły wraz z rozwojem dziecka. Po jakimś czasie dochodzą kolejno nowe czynności wieczorne jak np. mycie pierwszych ząbków, później zamiana silikonowej szczoteczki na tradycyjną, co wiąże się z włączeniem pasty do zębów i płukania buzi. Inna zmiana to np. oliwka na balsam itd. Wszystko jest dla dziecka ważne, bo wiąże się z jego zaangażowaniem, poznawaniem nowych czynności, zapachów.

Obecnie Filip ma 17 miesięcy. nasz rytuał zasypiania przedstawia się następująco:

Ok. godz. 21.00 Filipek sygnalizuje, że chce mu się spać. Łapie mnie za rękę i prowadzi do pokoju mówiąc "aaa". Czasami też mówi "myj, myj?". Jeśli nie widzę żadnych sygnałów z jego strony to pytam go: "Filipku, chcesz spać?" (rozumie już takie proste pytania ;)). Jeżeli mówi "nie, nie" to stwarzam warunki do wyciszenia go, czyli ściszam telewizję, zachowuję się spokojniej itd.

1. Przygotowuję łóżko, rozkładam na nim ręcznik w taki sposób by Filipkowi zasugerować, że niedługo będziemy spać J.

2. Zaciągamy wspólnie rolety i ja mówię "pa, pa piesku, my już idziemy spać", na to Filipek "pa".

3. Bierzemy kąpiel w wanience dziecięcej lub pod prysznicem. O szczegółach będzie w innym poście ;).

4. Po kąpieli wiadomo, wycieranko, smarowanko balsamem, ubieramy się w super piżamkę.

5. Filipek dostaje witaminkę, na którą zawsze z uśmiechem czeka i woła "mniam, mniam".

5. Myjemy ząbki.

6. Ja idę zmienić światło na nocną lampkę a Filipek wtedy szuka swojego misiaczka, z którym śpi wołając "łała".

7. Kładę się z nim i dostaje pierś (jest nadal karmiony, ma 17 miesięcy).

8. Modlimy się wspólnie (ja wypowiadam modlitwę a Filipek składa rączki do "Amen" ;) ).

9. Kiedy dobrze zaśnie to przekładam go do jego łóżeczka lub śpi ze mną i mężem.

To, co przedstawiłam powyżej wygląda wieczór w wieczór identycznie! Tak się przyzwyczailiśmy i to daje Filipkowi poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Nie dodałam ważnej kwestii, że gdy mój mąż jest w domu to wszystkie te czynności rytuału zasypiania wykonujemy wspólnie J.

Uwierzcie mi, to nie jest tak, że my jakoś się zmuszamy do wykonywania czynności po kolei, to po prostu weszło w życie wraz z pojawieniem się Filipka w domu i prócz małych modyfikacji wynikających z jego rozwoju wszystko w naszym rytuale jest niezmienne.

Czytaj dalej

Share |

Ciąża- wyjątkowy czas i wyjątkowo dużo Ciebie. Mamine Spa Domowe.

dziecko i macierzyństwo 00:42:00

Mówimy o ciąży w taki sposób: „jest przy nadziei”, „ma piękny brzuszek”, „jest ich teraz dwoje”, ect.A tak już pomijając te piękne kwestie to niestety przyznać trzeba, że ciąża to nie tylko kilogramy na brzuszku, ale zazwyczaj na całym ciele przyszłej mamy. Jedne przybiorą 5, 10 kg, a inne 15, 20 i więcej. Hmm.. no i zaczyna się… „Jak ja wyglądam? Jak słoń”. Kochane, tego nie unikniemy! Ogólne obniżenie nastroju ze względu na zmianę wyglądu podczas ciąży to coś, co jest normalne i dotyka każdą z nas prędzej czy później.
Zróbcie sobie Mamine Spa Domowe J. Jesteście ciężkie? Trudno się już poruszać? Oto mój pomysł dla ciężarówek na poprawienie humorku, kilka wskazówek, jak sobie zorganizować chwile pełne relaksu.

Podstawa: z pewnością nie wszystkie „ładne” zapachy lubicie, zwłaszcza teraz. Dlatego należy skupić się nad tym, jaki zapach podoba Wam się teraz najbardziej i lecimy do drogerii po olejek zapachowy + komin z podgrzewaczem.

W tym Maminym Spa Domowym zaplanujcie sobie zabiegi takie, które dadzą Wam przyjemność, a nie zestresują tym, że jest je ciężko wykonać. Wiadomo: prysznic lub kąpiel, depilacja, peeling, balsamowanie, maseczka, zabiegi na włosy itd. Wybierzcie sobie te, które spokojnie, bez trudu zdołacie zrobić, bo przy dużym brzuszku nie wszystko jest takie proste ;). Najważniejszy jest plan!

Gorąca czekolada, lody, a może inne przysmaki? Ustalcie co najbardziej lubicie jeść na deser. Niech i taka przyjemność znajdzie miejsce w pielęgnacji! A co tam, pielęgnować trzeba nie tylko ciało, ale samopoczucie. Polecam czekoladę- Endorfinki ;).

Ulubiony ręcznik, piżamka i inne cuda. Tak jest! Wszystko, co wizualnie Was cieszy ma brać udział w Spa J. Lubisz różowy? To taki ręcznik naszykuj. Unikaj kolorów, zapachów, itp. rzeczy, które Cię irytują J

Za chwilkę napiszę coś, na co odpowiecie „Może inne wyglądają ładnie, ale nie ja”…. Tak, to właśnie tyczy się do Ciebie, jeśli jesteś w ciąży i źle się czujesz ze swym wyglądem. Wszystkie jesteście piękne!! Te kilogramy to nie tylko od ciąży, jedzenia większych ilości pokarmów, wód płodowych. To także opuchlizna, która zaraz po porodzie wychodzi z człowieka hektolitrami wody. Twoja buzia jest lub będzie z pewnością dużo bardziej okrągła, tak to właśnie efekt opuchlizny, hormonów J.

Kochane, taki stan, jakim jest ciąża z wyłączeniem tego, czym on się zakończy (cudownym macierzyństwem) potrafi czasem przygnębić. Wiem coś o tym.